Kalbim Döner Kabeye

Hüsranlarım büzemez takvim yapraklarımı,

Gecem yol bulamazsa, canlanır kandillerim;

Mevsimler söndüremez yangın topraklarımı,

Perdelerim açılıp görünür menzillerim;

Seherlerimin sesi yakar kulaklarımı,

Gözlerim yağmur olup, ıslanır mendillerim.

İşte o an zikirle yönelirim tövbeye,

Nurlarımın şavkıyla kalbim döner Kâbe'ye,

Hislerimde kaybolur katranların dumanı…

Neylerim inletirken kor suzinaklarımı,

Yüreğimde ezilir ördüğüm gafillerim;

Çoğalan irinlerim dürmez yanaklarımı,

Gönlümün üzerine dayanmaz Kabillerim;

Sabahımın meltemi toplar ayaklarımı,

Esen fırtınalara kapılmaz nesillerim.

İşte o an zikirle yönelirim tövbeye,

Nurlarımın şavkıyla kalbim döner Kâbe'ye,

Yangın yüklü sevdayla yakalarım zamanı…

Bağbanlarım soldurmaz tüten leylaklarımı,

Bağdan gider esmerler, çoğalır yeşillerim;

Elleriyle güldürür yanan zambaklarımı,

Bahçelere kaygıyla yanaşmaz sefillerim;

Poyrazlar sükût eder, kırmaz budaklarımı,

Avcılar tetik çekmez, aşk yığar Habillerim.

İşte o an zikirle yönelirim tövbeye,

Nurlarımın şavkıyla kalbim döner Kâbe'ye,

Mehtabımdan feyz alıp soldururum hicranı…

Kızıl güllerim aşkla yakar kucaklarımı,

Beslediğim sevdayı yıkamaz katillerim;

Zamanın sıcakları kırmaz ocaklarımı,

Tuna iklimi bulur, yosun tutmaz Nillerim;

Mahirlerim ağartır esmer dudaklarımı,

Gönül ateşim pişer, aşkı söyler dillerim.

İşte o an zikirle yönelirim tövbeye,

Nurlarımın şavkıyla kalbim döner Kâbe'ye,

Secdegahla dost olup ağlatırım hüsranı…