Vefa

“Vefa, İstanbul’da sadece bir semtin adıymış,”

Allah rızası için of demeden çalışırsın, çekersin eza cefa,

Alın teri dökersin emeğine, adam olmayanlar yaşar sefa,

Dua edersin, “Ya Rab, ben affettim, sende affet bu defa,

Maalesef, “İstanbul’da sadece bir semtin adıymış VEFA”

Dost ararsın, dost dediklerin ikiyüzlü,  riyakâr çıkar,

Aynaya bakınca kendini tanıyamaz, birde kulp takar

Masumane gülüşünün arkasında şerbetli şirret akar,

Maalesef, “İstanbul’da sadece bir semtin adıymış VEFA”

Sadece semt adı değildir, her şeye rağmen umutluydum,

Atalarımdan böyle geldi, bugüne kadar da böyle duydum,

Vefadan da, dosttan da, manasından da buz gibi soğudum,

Maalesef, “İstanbul’da sadece bir semtin adıymış VEFA”

Ali ÖZDEMİR

04.03.2011 – 14:23