Aykırı Rüzgarlardan Kovulduk

feragat ettim ay yüzlü gülümsemelerden

itaatkâr hüzünler gözlerimle bakıyor artık

sen, uzak bir kentin en ücra sokak lambasında ışıyorsun

hasret derin bir sohbete dalmışken

ben, hâlâ çok üşüyorum

bu sevdanın çetelesini tuta tuta geldim on sekiz kasıma

hani bugün bir turnanın kanadına sürüp saçlarını salacaktın gökyüzüne ?

hani öpecektin hasreti ?

basireti bağlanmış peri bacaları gibi ağla doyasıya, Asyam !

çünkü antik kenti çaldım masallarından gizlice

sana acılarımı takdim ediyorum

doğduğun günün anısına, kabul buyur !

son baharın en muteber ayındayız

ve ben,  zemheri bileyleyen gözlerimle bakıyorum sana

umumun hanesine yazılan tebessümleri yadırgayan

aykırı rüzgarlardan kovulmuş,

delik deşik biraz toprak kokusuyuz biz

söyle,

herşey olabilir miyiz hiç bir şey olamadıktan sonra ?

fikri tekamül içerisinde bütün hüzünlerim bugün

çok üzgünüm çok !

ayrı havalardan nefeslenmemizin bir tek bahanesi bile yoktu oysa

üç ayak bulutlara asılan yağmur taneleri gibi

kendi taburemi tekmelemek üzereyim

hani düşlerimin müdavimi,

kuşların hiç bir kanat darbesi öldürmeyecekti beni ?

hani gece yarılarının koynunda tarayacaktın saçlarımı ?

ah Asyam ah !

önce eskidikte,

sonra çok eksildik mi ne ?

" velican "