Yorgunum

Yorgunum...
Zamanın bana verdiği yük ile.
Hayatın bana katığı acı ile.
Yaşamın verdiği sorumluluk ile.
Bu yollar mı bize geliyor, biz mi yollara gidiyoruz belli değil.
Zaman zaman tökezlesem de düşmekten bıkmadan inatla yürüyorum. Sanırım yolun sonuna geldim. Bedenim, bu yaşamın yükünü taşıyamaz hale geldi. Artık dinlenmeye ihtiyacım var. Belki huzurlu belki huzursuz belli değil...