Al Koynuna Yavrunu

Tütün kokulu gece, hastalıklı zamanlar

Öksürük nöbetleri göğsümü yırtar anne !

Ne hayattan razıyım, ne hayat beni anlar

Gülmeler ırak bana, dertlerim artar anne !

Al koynuna yavrunu, al beni kurtar anne !

Uykusuz gözlerime yine masallar anlat

Anlat davudi sesle karanlıkları çınlat

Bir sabah yüreğinle şafağımı aydınlat

Sevda yükümü hangi terazi tartar anne ?

Al koynuna yavrunu, al beni kurtar anne !

Anlamsız bir dünyanın terkettin kucağına

Hasret yangınlarının atıldım ocağına

Canım çekti toprağı imrendim sıcağına

Ölüm vuslat değil mi ? acıyı örter anne !

Al koynuna yavrunu, al beni kurtar anne !

Sanma bu kalp sen yokken mutluluğa atıyor

Sen beyaza büründün nefes bana çatıyor

Yaşamak zulüm gün gün, yaşamak alçaltıyor

Can taşıyan ne varsa, canımı kerter anne !

Al koynuna yavrunu, al beni kurtar anne !

Niye gittin ki söyle beni sensiz bırakıp ?

Neden süzüldün neden, gözlerimden kan akıp ?

Gelirim çok sürmeden nefsi peşime takıp

Nöbettedir gel sesi Azrail dürter anne !

Al koynuna yavrunu, al beni kurtar anne !

Affet anam yanıldım çok sevmiştim birini

Tertemiz yüreğime koyup gitti kirini

Atmak lazım belki de yarada ki irini

Aşk namluya sürüldü mermisi sürter anne !

Al koynuna yavrunu, al beni kurtar anne !