İlkbaharlara Kış Bitimiydik

Biz hep...

Sevgilinin 'seviyorum' dediği doğru mu diye

Kırlarda papatya aramaya giderdik

Biz hep...

Zikirlerini duydukça

Her çiçeğe bir bahar armağan ederdik

Irmaklara aktığı mecra

Ceylanlara pınar başlarıydık

Gün olurdu...

Yağmurların küstüğü toprakların

Çatlayan kurak dudaklarını ıslatırdık

Gün olurdu..

Dikeninden utanan gülü

Teselli olsun diye kokusuna yaslatırdık

Anaların yavrusuna sarılışı

Arıların çiçeklere konuşuyduk

Bilirdik ki...

Avuclarımıza doğan her şafakta

Gecelerin emanetiydi bize sabahlar

Bilirdik ki...

Bir kaç damla pişmanlık gözyaşına

Affedilip giderdi girdiğimiz günahlar

Eyyubun imtihana tutulduğu sabrı

Mevlana'nın 'ne olursan ol yine gel' deyişiydik

Hani nerede?

Yetim bekleyişlerine götürsün diye

Saçlarının okşanmışlığını

Dağ rüzgarlarına emanet edenler

Hani nerede?

Bohçasında gördüğü üç- beş karıncayı

Yuvalarına bırakmak için

Geri dönüp saatlerce yol gidenler

Yakamozlara ay ışığı

İlkbaharlara kış bitimiydik

Hatırla ki...

Gönüllerde unutulmuş sevdaların

Boynu büküklüğüne ayırdığımız gözyaşlarımız olurdu

Hatırla ki...

Dilleri utandıran dualar için

Ellerimiz kabul-ü dergahın kapısında yakarışa dururdu

Sevdaların yüreklerde barındığı yer

Rüzgarların yar saçlarını savuruşuyduk