Suskunum

Kalbimi koparıp atmak geldi içimden

Kendimi kaybettim senli hatıralarda

Mutluluk yerine çile verdiler

Hançer saplandı yüreğime

Acılar dergâhında sürgünüm

Sürüldüm senden ötelere

Suskunum

Ben miyim eski sevdalara avuç açan

Şu eller,  gözler

Şu kalp benim mi yoksa

Ağlayan adam kim

Nöbetteyim çıkmaz sokaklarda

Gözlerim hep şafaklarda

Suskunum

Tutunduğum ümit ağacındaki, dallarım koptu

Fırtınalar savurdu ötelere

Aşk membasından suladığım

Güzel bahçemde

Ne gül kaldı ne menekşe

Kıraç topraklar yastık oldu

Yorgun başıma

Suskunum

Hüzün yüklü bulutlar

Yorgan misali serilirken üstüme

Rüyalarıma hayalin girer

Gücüm yetmez içli nağmelerine

Gökyüzünü aydınlatırken şimşekler

Dağıldı saman yolum

Kayboldu gitti Zühre’m

Sensiz acılarla sürgün

Bedevi çığlıkların ortasında

Suskunum…

OSMAN BAYLAR