Ruhumla Hasbihâl

Gül misâli yüzüne nasıl bakarım gayrı

Nedamet duygusuyla dolup da taştı özüm

Yanıma çöreklenip kanıma girdi şeytan

Başkasının suçunu niçin yükledim ona

Ok yaydan çıkıverdi, anlayamadım bir an

Kendimi yitirmiştim öfkenin batağında

Fevri davranmak yoktu, anlaşmış idik öyle

Uzun süre kalmadık mutluluğun bağında

Çaresizlik illeti bedenimde kol gezer

Ne arzdayım ne gökte, has mekânımdır boşluk

Vicdanım kör topaldır, yaşamaktan hep bezer

Yazın ortasındaydım, payıma hazan düştü

Neye alâmet acep ufkumda beliren iz

Merhametsiz kalbime garip hisler üşüştü

Hüznüm dur durak bilmez, sardı baştan aşağı

Sevincim dibe vurdu, kederim artar kat kat

Çözemedim inan ki inat denilen ağı

Riayet edemedim kul hakkına nedense

Hassas bir gönlü yıktım, işledim büyük günâh

Ne de iyi olurdu aklım nefsimi yense

Ölçü: 7+7=14

Kafiye örgüsü: Çapraz