Köyde

"-köyün bütün sokaklarını arşınlıyorum[1]

elim varıyor, 

            tek tek sıradan bütün kapılara,

dilim varmıyor birilerine birilerini sormaya

korkuyorum

"-sizlere ömür" duymaya

sormaya kalkmadan daha

"sizlere ömür" okuyorum

            herkesin bakışlarında

gözler gözlerime bakmıyor,

gözler yere bakıyor, kaçıyor

            saklıyor acılarını

Yanık Evin; yanık taşı toprağı,

yabani otlar kaplamış yıkığı tümden

bu badem ağacı,

başını nasıl kurtarmış onca sürüden

taşlar hâlâ isli,

o ev hâlâ

yanık!

çürümüş,

her biri bi yanda

gargacık-burgacık[2]

hatıl[3] ağaçlarının

söğelerin ayakta kalanları"

"-sa(hi)bısı ne hayrını gördü de

buradan daş alan ne hayrını gör(e)cek

kim neytsin yanık evin daşını

hemi ev yapan mı kaldı, koca köyde

ev yapcak olan mı?

köyde kalsa neydecek

iki sunum ekmek var mı"

"-satıp-savıp köyde neyi var neyi yoksa

şe(hi)re göşdü birer-ikişer

            ümmet-i müslümanın evladı

bir lokma ekmek bulsa

elden gelse

atmışındakınnar bile göşcek

yaş yetmiş, iş bitmiş demeycek

ileşberlik garın doyurmayo gayrık

nerde eskinki i(n)sannar,

nerde eskinki insannık

ne o hava,

            ne o esgi su galdı"