Teşekkürler Anacım

Teşekkürler Anacım taşıyansın canında.

Doğururken avazda gülümsemiş yüreğin,

Akan gözyaşlarında bir bebekmiş özlemin.

Buruşuk pembe surat bitivermiş yanında.

Dünyalar senin olmuş alınca kucağına.

Eksilmemiş yüzümden o şefkatli gözlerin,

Bir ninni oluvermiş dilden akan sözlerin,

Sürüp de gidivermiş ta ki okul çağına…

Ağarsa da saçlarım eksilmedi ellerin.

Gizli ürkek de olsa her fırsatta okşadın,

Karşılıksız sevginle hep verdin hiç almadın.

Dev bir sevgi doğurdu şefkatiyle genlerin.

Göçüp gidince bir gün yüreğime kan düştü.

Yuvamı da yıkınca büyüdü yürek sızım,

Vuruldum güzel gözlüm şimdi yapayalnızım.

Virane oldu hayat can düştü canan düştü.

Halen çocuk yanım var özlemimdesin Anam.

Senden sonra bedbahtım sanki yaşamıyorum,

En sevinçli anlarda bile coşamıyorum.

Sol yanımdan ruhuna sana yükselir sevdam.

Teşekkürler Anacım artık rüyalardasın.

Bu gece yine gelsen akan yaşlarım silsen,

Sana olan sevgimin bitmediğini görsen.

Hayalimde yaşarken büyük dualardasın…

                                                MEHMET FİKRET ÜNALAN