Zafer naraları kanımızı dondurdu Deccal’ın
Mağlubiyetimizin utancı yere eğik yüzümüz
Tutsaklığın Deccal komutasındaki zindan işkencelerinde
Mil çekilirken gözlerimize
Kör olmaktan kurtardı bizi gözyaşlarımız
Bedeli oldukça ağır!
Gözlerimizin erimesi gerekir iken
Göz pınarlarımızdaki suyun kaynağı buhar oldu
Feda edildi sonsuzluğun semalarına
Ve unutuldu o gözlerdeki yağış ile gelen bereketli günlerin yaşanılmışlığı
Aynı toprakların farklı zaman aralıklarında yaşamış insanları
Hayal ededururken aykırı sevişmelerin hazzını
Her gece birini ziyaret ediyor oldu birden bire Deccal...
Fırsatcıydı!
Bir o kadar kışkırtıcı!
O
Gözleri kör edememenin
Her ziyaret edilen;
Artık ağlayıpta gözyaşı dökememenin hıncını
Aykırı sevişmelerden çıkartıyor oldular yaşanıyor olan gecelerde
Atılan çığlıkların sessizliği ibret olup her an duyulur oldu sonra kulaklarda
Yaşanmış her gecenin fecre dönen saatlerinde ise;
Utanç ve hınç sarmaş dolaş bahar kokulu nevresimler içinde
Yaşanan o zaman aralığındaki bir çift masum sevgiliydiler sadece
Fakat...
Asla tahmin edilmez bir lanet vardı
Tüm Deccal ziyaretlerinde
O Lanet; daha ilk dokunuşta hayat öpücüğü alacak
Gecenin yaşanacaklarıyla vücut/lar bulacak
Ve tüm yaşananların bedeli
Sessiz bir çığlıkla nihayete kadar hep kulaklarda kalacak! 
