Edebiyat ve Kültür Platformu
Kadim Yalnızlık
Yıkık virane gözyaşları var bugün nedensiz
Ve bilinmezliğin kın'ından sevda kılıcı çıkıyor
Yakıyor, yaralıyor eskiyen yaraları;
İncitmeden, sessizce kavuruyor aynı güneş
Aynı seferi yalnızlık,
Nereye ait olduğumu bilmeden çıkmışım yollara
Kaldırım taşlarına kardeş düşüyor dizelerim
Ben yazdıkça düşüyor aynı yalnızlığım yollara,
Yazmasam diyorum ha!
Hani vaat edilen harikalar diyarı bize uğrayacaktı,
Aynı diyar mı aynı sevda da bulacaktı bizi?
Aynı köhne, barakasız biçare sevda güvercini
Bizi mi yuva edinecekti?
Ne kadim bir yalnızlık mış,
Sen gitsen o arkanda terk etmeyen tek eş'inmiş…
Su'ya hasret toprak ağlıyor ey sevgili!
Kızıllığında güneş susuyor sen sustukça
Gelmen ki yüreğimin raylarında!
Vagonlar volta atıyor kendi yalnızlığında
Gelsen bitecek bunca yazı
Geldin kırık rayların ardından
Ne kadim bir yalnızlık mış!
Sen gelsen de!
Gözlerim gözlerine hapsoluyor kendi yalnızlığımda…
E.kaygısız / Sekizinci Renk
2010
Kadim Yalnızlık başlıklı yazı sekizincirnk tarafından
07.01.2012 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 3
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.