Varlığın Kalbi

Yeşilliğine kaybedince gök kubbe

Başladı saldırılar tek dişle

Fatihin gölgesi kaybolunca

Kalmayınca birlik düzen

Başladı akınlar

Gözlerimizden damarlarımıza girilince

Çöküş başladı kalbimizden

İsyan başladı aklımızdan

Biz neden ararken

Meyve toplayan oldu onlar

Benliğimizi inkar edince

Durulmaktan geriye doğru

Başladı yürüyüşümüz

Koşarcasına düşe kalka

Aradık tozlu yapraklarda

Benliğimizi bulmak ümidiyle

Aslında her şey saten benliğimizde

Vardı ezelden beri

Sadece bize unutturuldu

Bizden olanları

Küçüktür diye bir şey olmaz diye

Yavaş yavaş koparttılar

Tırnakla et olduklarını

Bildikleri halde yine keskiyle

Çeke çeke aldılar acıta acıta

Elimizden düşünce sopa

Dağın koparılıp parçalandığını

Görenlerdeniz, denizi yaranlardınız

Gönül yapmayı sevenlerdiniz diye

Savaşmayı bıraktık sandılar

Canı gönülden

Unuttular savaşma nedenimizi

Biz gönül yapar kazanırız muharebeleri

Biz biz olduk diye uyuduğumuzu sandılar

Asıl uyuyanlar görmek istemediler

Varlığımızın nedenini

Biz fatih yaratmak için yaratıldık

Fatihi kul etmek için diriltildik

Kul olanları baş yapmak için geldik

Varlığın kalbinden gözyaşı dökerek

Geldik ve götürmek için geldik

Geldik bir neyle

Hayran olmak için…