Kırkikindi Sokağı

Arsız bir akıntının

İçindeydik

Ne yeterince

Yakındık

Birbirimize

Ne de uzak

Yorgundu zaman

O

Yüzden

Sönüktü kentin bütün ışıkları

Kırkikindi sokağındaydı

Ölüm

Penceremizden yansıyordu

Karanlığa sarkan

Aksımızın sancısı

Yosun kokuyordu

Solan sardunyalar

Hepimiz yoktuk

İkimiz dik

Sessizce

Ölüm değdi bir yanımıza

Ürktük

Biraz itsek kendimizi

Kaçacaktı bedenimizden

Ruhlarımız

İtmedik

Durduk!

Kırkikindi sokağında

Ölüm gibi sessizdik

Ve

Karanlığının içinde

Belli belirsizdik

Hiçtik________