Beddua

yuvasına taş değmiş kuş gibi titrerdim gölgen uzaklaştığında gölgemden

bakışlarım ufuklara nişanlanırdı

gözlerim hasrete gebe kaldığı günden beri

güneş doğarken sıcağını

ay, ziyasını unuturdu kurulurken rengi kaybolmuş göğüme

şehla gecelerden kör sabahlar dirilirdi

el yordamıyla yaşanan mutluluklardan, kan çıbanları açardı avuçlarımda

eli uzun duyguların suç ortağı ömrüm

köşe bucak saklanırdı

son bir defa görmek için yüzünde açılan cenneti

öfkenin eleğinde elendi masumluğum

bembeyaz karlara kızıl korlar gibi düştü ölüme meftun bedenim

ilmek tadında bir mahçubiyet boynumda

bitmeyen mahkemenin ertelenen karar gününe açıldı

toprak sürülmüş gözkapaklarım

ay kaçak

gün kaçak

an kaçak

gizlendiği yerde iblise dönüştü

yüzünden gözüme saklanan melek

şimdi

yokluğunu alıp omzuma

istenmeyen evlat gibi azıtmaya geldim dağ başına

kuşlara kurtlara yem olsun uğruna gençliğimi iğdiş ettiğim sevdan

sırtımda kırk yamalı entarim

eteklerinde hayallerim

tepe tepe suratına, soyunup anadan üryan

yanmaya geldim yüzünde harlanan cehennemde

yüzüm alevler içinde, yüzünden azad edilirken

dilime sürülen tek bedduam

sevilme bir kez daha böylesine

sevilme