Zamana Hiç Uymazsın

Şefkât bekler dururum öylece bir kenarda

Bandırdın ekmeğimi derdin acı zehrine

Kavurdun benliğimi sönmek bilmeyen nârda

Kaderimde var imiş sana gönül bağlamak

Çileyi yüreğime içirttin yudum yudum

Çıkış yolu arıyor azap mekânı bağır

Kendine gelemedi vurgun yiyen umudum

Omzuma yüklenen yük haddinden fazla ağır

Belki de yalnızlığa mahkûmum ömür boyu

Şavkını esirgeme, ışıt artık dünyamı

Yardım eyleyenim yok, yokluğunda öksüzüm

Nur saçan cemâlinle süsleyiver rüyamı

Resmine odaklanır her dem her yerde yüzüm

Yıllarımı harcadım hüzün tünellerinde

Emin ol ki aşkındır kalbimin tek hayâli

O sevdanın hazzına erebilseydim keşke

Dar kafeste inlerim şeydâ bülbül misâli

Tüm gülleri yoluna serebilseydim keşke

Canhıraş feryâdımı acep neden duymazsın