Leylakların Esrarı

     Soğuktan çatlar pembe yanakları

      Masum tavrıyla bakar çiçekçi kız

     Mis gibi kokar,zambak çanakları

    Dilinde güzel sözler  çiçekçi kız.

Ailesine   bakmak   için  yaşar.

Yaptığı işler kendini hep aşar.

 Her isteyenin yardımına koşar.

   Müşterisini  gözler  çiçekçi kız.

    Hasta annenin eczane parası ,

  İki  göz  evin  bir aylık  kiras

Okulu  ise  bitmeyen  yarası,

     Gözyaşlarını gizler, çiçekçi kız.

   Arkadaşları  gezip  sevinirken,

   Yaşadıkları lüksle  övünürken,

    Baba işsizim diye dövünürken,

        Kalbi derinden sızlar çiçekçi kız.

       Gönlünü vermiş çulsuzun birine.

    Zamanı yokken,bu işin  yeri ne?

     Öyle yanmış ki, sormamış işi ne.

     Aşkı yürekte közler  çiçekçi  kız.

  Çok acımasız bu yalan dünya,

      Artık fakirlik yok,diyorlar güya.

           Karnı aç insanın, umudu hep hülya,

         Mutlu bir yaşam özler, çiçekçi kız.

Ülkü Ahıska 5.Şubat.2012

Fondaki resim kendi çalışmam

Kütük üzerine