Yalnızlığım

Yalnızlığım

Eyvah!

Kulaklarımda çınlıyor sessizlik,

Neden ben yine yalnızım..

Yalnızlığa alışkın hayaller dolaşıyor odanın ortasında.

Gözlerimde hayallerin verdiği bir yorgunluk var

Beni sabahlatacak olan.

Alışamadı gitti  gözlerim, bir türlü uykusuzluğa…

Yorgun gözlerimde korku düş kuruyorum

Yalnızlıktan..

Oysa alışmam lazımdı korkmamalıyım yalnızlıktan

Yalnızlık değil mi bana arkadaş bir dost olan.

Dünü, düşünüyorum;

Kalabalık günler geliyor aklıma.

Ve kahrediyorum yalnızlığa sebep olan kadere.

Ve yine korkuyorum yalnızlıktan,

Korkmamaya imkan var mı hayaller odamda dolaşırken

Kılaklarımda sessizliğin çınlaması

ölüm kokusu geliyor bir taraftan…

Ölüm diyorum.

Hani giriverse hayal, meyal şuracıktaki kapımdan,

gösterse çirkin yüzünü,

ben yalnızlık içinde anılarla uğraşırken,

alsa canımı.

Kim bulacak beni kokmadan.

Koca bir odanın içinde.

Bir küçük noktayım, neden, neden derken.

Dönüp duruyorum yatağımda

sağım boş, solum boş…

Buz kesen yatağımın, yalnızlığı beni yalnızlığımla beklerken;

Bitmez bilirim yine bu gece.

Ve her kurduğum düşteki, hayaller,

tavanın acı veren gölgesinde saklambaç oynarken

yorgunluğumun üstüne gelecek sabah güneşi doğarken..

Dinmiyor.

Kulaklarımdaki uğultularım,

kulaklarımın zarını yırtarcasına çınlatan yalnızlığımın.

Ve ben onu düşünüyorum,onu düşünüyorum gecenin ıssızlığında.

Aklıma geliyor  bütün yaşanmışlarla anılarım.

Acaba diyorum kendime,

Acaba !

O da benim gibi uykusuz gözleri dalgın, ya da yaşlı  mı?

Bu gece beni düşler' mi?

Ya da o da beni benim gibi özler mi?

11Şubat 2012

Antalya