Ağlayan Şiir Gülen Şiir

Şair

Ağlayan şiirle gülen bir şiir

Sohbete koyulmuş izliyor şair

Birisi şiirde gülmeden yana

Öbürü ağlıyor düşmüş hicrana

Ağlayan ve gülen şiir

Bir şiir ağlarken başka bir şiir    

Benle de avundu garip bir şair

Ağlayıp sızlasan âlem görmüyor

Ağlama duymazlar sende gül diyor

Ağlayan şiir

Af buyur üstadım anlayamadım

Ah ile vah ile yıllarca yandım

Gülmedi hiç bahtım gülmedi yüzüm

Derdimi anlatır kalemdir özüm

Gülen şiir

Benimde derdim var dertsizim sanma

Halimi duyunca sakın utanma

Ama çare değil boş sızlanırsın

Tınmazlar halini yalnız kalırsın

Ağlayan şiir

Anladım üstadım güzel söylersin

Ama yara kanar nasıl gülersin?

Elimde değil ki kalem yazıyor

Yazdıkça coşuyor yaram azıyor

Gülen şiir

O zaman yazma ki azmasın yaran

Yazsan da olmuyor yarayı saran

Gülüp geç hayata zalim utansın

Gösterme yüzünü mutlusun sansın

Ağlayan şiir

Bilmem ki ne desem haksız değilsin

Sen sanki herkesten farklı gibisin

Kolay değil bence bunları yapmak

Her âşık ağlarmış benim ki tapmak

Gülen şiir

Anlaşıldı sana söz geçmeyecek

Ağlayan gözlerin hiç gülmeyecek

Müsaadenle dost ben gidiyorum

Her damla yaşından af diliyorum

Şair

Dinleyip şaşırdı karıştı aklı

Varın siz söyleyin hangisi haklı?

Mistik kalemkârlar görev başına

Kolay mı gülmesi aşk ataşına?

                                                Mehmet Fikret ÜNALAN