Uykunda Şimdi Manolya Bahçeleri Asmin

*Ben tüm dönüş biletlerimi yakarak sana geleceğim.Bir daha dönüşüm olmayacak başka yerlere.Unutmak istedikçe sen beni yağacağım hayallerine. Belki, gecenin soğuk ayazı olacak gelişim,belki bir seher yeli olup çalacağım kapını.Kar taneleri olup konacağım saçlarına tel tel.Belki önünden geçtiğin bir bahçenin gül fidanı.Yağmur olup çiselerken ilk damlalar olarak düşeceğim güzel yüzüne ve ay ışığı huzmeleriyle ineceğim gecene..*

 Yasemin Göksel

Asmin
yaktın mı tüm dönüş biletlerini
tutunup bir yıldıza
yükseldin mi göğün manolya bahçelerine
şimdi koşuyor musun
bir buluttan diğerine, küçük kız halinle
ağlarken ay ışığı

gözlerinden kar yağıyor
İstanbulun saçları üşüyor, hani nerede temmuz gülümseyişin
kıyamazdın yedi tepeli devine, *şehriyarım* derdin
değince parmakların;
şefkat sinerdi
buzdan şakaklarına
çözülürdü kırlangıçlar
kefenlenmiş şehrin yüzünden

oysa şimdi dudağında yarım kalmış bir vefa

bir de
o peri masalı
öyle demiştin ya Asmin
*bir peri masalı bırakacağım* ardımda

fakat bir meleğin şiir günlüğünü tutuşturup kalbimize
meşum bir hastalığın yorgunluğuyla, sessiz ve vakitsizce gittin
artık sesin görünmez bir dağın zirvesi
ve eteklerinde binlerce uçurum çiçeği gölgesi
hangisine çevrilse özlemimiz
içimizi kanatacak bir şiirin ilk tümcesi

hani Asmin
üç silahşör, buluşacaktık bir akşamüzeri

göl kenarında bir çay bahçesinde
zeytin gözlerinde uçuşan
pembe kelebekler
ve ince bellide içerken çayımızı
kıracaktık muhabbetin belini
sırtımızda ada rüzgarı

kah efkarlanacak
kah şımaracaktık

olmadı Asmin
biz martıların kanatlarına dualar yazdık
ve saldık gökyüzüne
bir suskun bekleyiş vardı
yaşlı gözlerimizde
sen asıldıkça hayatın küreklerine
ki masmavi bir denizdi yaşam o çocuk gülüşlerinde
yaşam cömertliğini çekti avuçlarından
şimdi İstanbulun nefesinde
sessiz bir peri masalı
bembeyaz ve karlı

artık rüzgarlara maruz kalmayacak
o kırılgan yaprakların, bir uçurumun sivri köşesinde

nur içinde uyu Y/Asmin
şiirlere resmini çizdiğin o manolya bahçelerinde...

Canım kardeşim, Asmin*im nur içinde uyu...
Bu şiir Yasemin Göksel anısınadır...