Cemreler Düşüyorken

Ey benim ten kafesim, yakala artık güneş!

Şimşek kanatlı kuşlar yollarıma dökülsün.

Sancıları dizerek ısıtma her gün ateş,

Nurlarımın nurları otağıma çekilsin.

Yetim yapma kâbusla içindeki kandili,

Mabede hüsran serip ağlatma ebabili,

Titreyen ellerinle işle artık menzili,

Umudun tohumları hislerine ekilsin.

Siyahın siyahını ördürme ressamlara,

Kalbindeki nurla git dönülmez akşamlara,

Meyletme dudağını hüzünlü hüzzamlara,

Heveslerin çabucak dillerine dikilsin.

Pervane'nin sözünü yabana atmayın hiç,

İçme yalan iksiri, sevda şarabını iç,

Nurlar gelsin sofrana, karanlıklarını biç,

Cemreler düşüyorken kasvetlerin bükülsün.