Beni Karartma Gönül

Tarumar olma gönül, zamanın henüz varken,

Kalbin ıztırabını dilin zikriyle çözdür.

Bülbüller coşup dursun, güller açılsın erken,

Derle aydınlığını, karanlığını büzdür.

Şimşek kanatlarıyla umut kuşları gelsin,

Yıldızlar cana girip, sana melekler gülsün,

Özündeki ayetler sancılarını dilsin,

Uykuya dalma bugün gafletlerini çizdir.

Hak yolunda durmadan olsan da her gün bitkin,

Çoğalmasın içinde dünyalık bitimsiz kin,

Döktür gözyaşlarını Allah'ın aşkı için,

Bu yolda çilelerle nefsini sık sık ezdir.

Pervane'nin bağını kararttırma ey gönül,

Kuruyan dağlarında açılsın her an sümbül,

Seherlerin aşkına sevda yaksın kor bülbül,

Katranı terk ederek ellerine nur dizdir.