Yafta

Boynumdaki iyi adam yaftası

Bela oldu şu başıma ömrümce

Dolu verip boş bulduğum her tası

İçemedim sefa ile gönlümce…

Asaletim dillenirken hep lafta

Sözde kalan iltifatlar kaç para

Olamadım kazananla bir safta

Mavilerin rengi attı kapkara…

Ölsen de bir kalsan da bir çaresiz

Cücelerin alayı da senden dev

Allı pullu bırakırlar hanesiz

Sen insanı ister sevme ister sev…

Memleketin toprağını taşını

Satmak için fütursuzca okşar baş

Hiçe sayar ekmeğini aşını

Alıştırır gözlerini akmaz yaş…

Bir âlem ki şahlanıp da topluca

Bir soluk da yutuverir adamı

Sus! Dedikçe haykırırsan haklıca

O yaftaya yazıverir idamı…

                                               MEHMET FİKRET ÜNALAN