Ümitsiz Değilim Bükmem Boynumu

Ey yar! Hasretinle geçse de zaman

Ümitsiz değilim bükmem boynunu

Tükense bedende, dizlerde derman

Ümitsiz değilim bükmem boynumu

İlk ve son aşkımsın. Bilirsin beni

Ruhum seninle ya, boş ver bedeni

Özlemez mi söyle seven gideni

Ümitsiz değilim bükmem boynumu

Kirpiğimde yaşlar yürekte sızı

Görmese de ömrüm baharı yazı

Talihim olsa da bu kara yazgı

Ümitsiz değilim bükmem boynumu

Ben ak saçlı âşık sen de ihtiyar

Olsam da gene de umutlarım var

En olmaz bir anda bekle beni yar

Ümitsiz değilim bükmem boynumu

Güç alır şu ruhum senden, sevginden

Boyandım yıllarca aşkın renginden

El aldım âşıktan, yüce bilginden

Ümitsiz değilim bükmem boynumu

Diyardan diyara olsam da sürgün

Kavuşuruz elbet bizler de bir gün

Duada ellerim her gece, her gün

Ümitsiz değilim bükmem boynumu

Bu can bu bedende durdukça canım

Sol yanım sen diye vurdukça canım

Hep senli hayaller kurdukça canım

Ümitsiz değilim bükmem boynumu

İnanan Allah’tan ümit keser mi?

Sevdiği yar ile söyle küser mi?

Deme KANDEMİR’e vuslat düşer mi?

Ümitsiz değilim bükmem boynumu