Mecnunumsu

Sevgili mecnunumsu insan,
Uzun zamandır, o güzel hikayedeki aşığa özenerek senin yüzünü görme şerefine ben değil de postacı erişecek diyerek mektup yollamıyordum sana. Ancak, sabırsız olduğumu bilirsin ki bu kadar sabretmiş olmam bile başarı benim için. 
 

Hı, bilmez misin ? Nasıl yani, sen beni bilmez misin ? Neyse...

Ne diyordum, işte dayanamadım ve neden bir postacı değilim diye söylene söylene yazmaya başladım.
O mecnunumsu tavırların çok eskilerde kaldı biliyorum. O zamanlar -msı olman bile beni çileden çıkartırken şimdi o bile olmaman daha da sinir bozucu bilesin. O mecnunumsu davrandığın günlerde kendimi Leyla sanıp uçarak yaşıyor olmam da oldukça trajik. 
   
   "Mecnun'un tenine öykünen Leyla yüzüne kara çalarken gözlerine toz kaçınca görmede yaşadığı problemler ortaya çıkıverdi ve aslında o esmer tenlinin Mecnun değil de mecnunumsu bir şey olduğunu fark edemedi." 
    Ne acı.

Ben bunu bilmezken tuhaf gelirdi avare dolaşan kızlara Leyla denmesi ya varmış bir hikmeti
Sen bilmiyorsun tabi, biz Nisan ayına gireli bir hafta oluyor. Doğum günleri ne kadar önemlidir benim için biliyor olmalıydın. Leyla on sekiz yaşına gelmesine rağmen hala büyüyemedi ve hala senin Mecnun olduğunu sanıyor. Mecnun olsaydın doğumum senin için özel bir anlam ifade ederdi herhalde. İşte Leyla bunu çok sık unutuyor. Leyla hala leyla...
Sıkılmayıp mektubun sonuna geldiysen, burayı okuyorsan diye yazıyorum: Ya gerçekten "mecnun" ol ya da hiç olma! 

Leyla'n
nymphe
050412