Üstüme Devrilen Ömrüm

Bir damla nisan yağmuru kaçsa

Gözlerimi dağlar baharlar benim
Avuçlarıma bulanan ay ışığında
Kaybetmişim en mavisinden umutlarımı

Tufan sonrası yüreğim sırılsıklam 
En büyük yaşanmışlık sanmışım melal duyguları
Tanımamış, tanıyamamışım hayatı

Yıldızlar ekmişim güneş toplarım diye
Sadece batan güneşler düşmüş hasat zamanı
Hep eylül zamanı mı ölünür sanırsın 
Ekim zamanı düşen yaprakları
kasım rüzgarları savurur
ve...
şubat karları mı örter üstünü
Yanılıyorsun........

Ben hep nisan yağmurlarında ıslanıp
Temmuz sıcaklarında yanarak yok olmuşum
Üstüme devrilirken ömrüm
Ağustos cehennemlerin de kavrulmuşum



Bahara bakan gözlerinde renkli bir ahenk
Göğsünde sönmüş yıldızı inkarda dudağın
Küf kokan şehrin sokağında darmadağın bir aşk
Geçmişin tuvalinde bir karaltı resim
Maviden siyaha umudun bitimindeyim 

Hayalle gerçek arası bir hikaye
Kahramanları birer göçebe

Her liman bir umut her umut bir yalan
unutulmaya yüz tutmuş bir şarkı

Kim bilir belki bahar, bu kışın ardı
Ama bilirim ki unutulmayan bir gerçek var dı.



Hep yanlızlığa tutsak
Nereye dokunsam yasak
Göz pınarlarımda şakıyan kuşlara inat
Ne kadar acı olsada ölmek

Kan kırmızı bir gerçektir aşk!




gONCa 
2012