Gülücükleri yaşamak onlarla
Büyümek isterdim olmadı
Meğer nede safmışım artık
Demek bu cümleyi kurmak
En zor seçenek göz yaşını
Buluttan çözercesine adımlar
Eklemek gerek
Gücüm olsa keşke kaybolmuşum
Boşluğunda sabahın akşamını
Bir başka karşılamak gerek şimdi
Kahvaltısız geçen zamana öğleyi
Değişen nedir ki Parisin bozuk
Yüzümü
Bir tek selamını hatırlamak isterim
Ağıt bir başka gülsün baskınlığı
Saklamasın tükeniş bu kadar
Ucuz olmamalı dokunulmayan
Ne kaldıysa öne itilmeli
Onlarda gitmeli yılgın bakışların
Şubatım haziran etmeli yanılmışım
Yanlış kapıda başkalaşmışım
Gönül minberini sokak ortasına
Taşımışım hayatım incecik ipin
Ucuna bağlı olsa da sana olan
Hasretliğim Parisin kucağında
İbrahim KANDAMAR
