Sevgili

tahta kurusu sevdalardan bıktım usandım
yedi bitirdi kalbimi yok oldu oldum
bilmem kaç yüz keredir sana son şiirim bu
ilk şiir heyecanında
bu son diyorum
yine son şiirimin noktası virgül edası taşıyor sanki

gözlerimde ayna edası kalmadı
artık gözler kalbin aynası olamıyor
ne yazık ki sevgili
senin özlemin
boş sokaklarda bensiz gezmelerimin eş değeridir
yollar sana uzar
dakikalar sana çarpar
saniyeler ömürden çalar
ve ben ölümün sesini uzaklardan
bir ağıt sesiyle dinlerim
ağlarım ağlara dolanan yüreğimle
ağlarım seni ağlarım beni ağlarım bizi ağlamalarım
bitmez…

boş bir sayfa gördüğüm zaman
hemen ilişir hayalin üzerine
istem dışı sana yazarım aslında
yazarlığımın sebebi
senin buğday teninin
ekmek kokusudur
ey sevgili
şiirimin son noktası olmayacak yine
ve
zarı atıyorum rast gele