Gönül Yarası

   Gezersin yaylaları, sırtında kalın aban.  

         Sadık dost kara çomar, kanadın kolun olur.

    Doğanın  kucağında, su kenarında oban.

  Azığın kuru soğan, böreğin balın olur.   

       Tertemiz yaşıyorsun yalan dolandan uzak. 

       Sıcacık giyinirsin , koyun yününden kazak.

             Kış günü kuzey yönden,ne yaman eser sazak.   

     Dağların  kuytu yeri,  sığınak belin  olur. 

             Reyhanlar dokunmadan, güzel rayiha saçmaz  

          Önünde durur sürün, başka yerlere kaçmaz.  

    Alıştın  bu  hayata,  seni  şehirler  açmaz.

        Gökyüzü sana yorgan, çimenler yolun olur.

    Birine sevdalısın, asla geçmezsin ondan. 

     Ağanın güzel kızı, ceylan bakışlı Handan, 

         Babası razı olmaz, gönül versen de candan. 

      Takıyı  bastırmazsan, yabana  gelin  olur. 

 Kavalın nameleri, vuslat türküsü çalar. 

  Cananı düşündükçe, gözlerine yaş dolar.

 Yarini  göremezse, aşığın rengi  solar .  

 İçini yakan ateş,  mangalda külün olur.

   Şifasız  bir illettir, kanıyor  gönül  yaran.

           Aşkındır tek sermayen, cebinde yoktur paran.

   Koysalar  teraziye, ağırdır  gönül  daran.

       Ne fayda geçmez bunlar, sevdiğin elin olur.

  Sevginin değerini, bilmiyor zalim eller.   

  Ecelsiz öldürüyor, duyarsız acı diller.     

    Bülbüller zar ederken, sararıp ölür güller.

       Kaynağın berrak  suyu, çamurlu selin olur.

Ülkü Ahıska