Amansız yarınlarımda çöktü ansızın yalnızlık,
Neredesin gündüzüm, sor kalbim hangi baharlarda.
Çaresizim, bekledikçe saatler geçmez oldu sensizken.
Baharlardan kokunu hisettirdin, yalnız bir başına gelirken.

Çaresizmiydi sevdalar, mutsuzmuydu yalnızlıklar beni buldu vakitsiz.
Acımasızca girdin hayatıma, söyle yalnızlık neden böylesin her zaman.
Bilmezmisin bu gönül çaresiz, bilmezmisin açı çeker her vakit.
Böylemişsin ey yalnızlık, böylemisin her gece yalnız çökersin durmadan.