Bir Çay İçimlik

Her nefeste biraz daha yaklaşıyorduk ayrılığa

Söylesene bir sevgi kaç yudumda biter...

Bir demlik kadar doluyken yüreğim

nasıl sığdırabilirim

bir çay bardağına 

sen bir şeker gibi karışıp giderken anılara

belki ben hazırdım misafir etmeye 

yüreğimde bütün depremleri

ama senin nasır görmemiş ellerin 

bilmiyordu yitirmeyi

korkma sen

yüreğimin denizinde kopan fırtınadan

anla sen

o fırtınadan dalga olup

yüreğinin kıyılarına vuran şiirleri

olabilseydik keşke

sen bu bilinmedik hasreti,

kimsenin bilmediği şarkılarla

kimsenin anlayamacağı sözlerle 

anlatmaya çalıştığım sevgiyi

anlayamayacak kadar  

bense ayrılığı kaldırabilecek

kadar güçlü

yine yarım bıraktın çayını

bekledim bardakta yarım kalanı

buharlaşıp uçmasını

boş bir bardak gibi bekledim 

yağmur olup geri dönmesini

bardakta ki çay bitmedi

yağmur olup dönmedi

yarım kalmış bir hüzünle

yarım kalmış bir şiirde 

terkedilmiş şehirde ışık yanmaz derler 

kaç mevsim yalnız kaldı bu yürek

ışığı hiç sönmedi...

                                                          "Sinan" 09.Mayıs.2012