Sahibinden Kiralık Aşk

Usulca sokuldu adam,

Anımsarken geçmişini,

Yavaş yavaş düşerken intikam,

Büyüdü mavi gözleri.

Bu defa yoktu sihirli değneği,

Kartaneleri de takmadı saçlarına.

Eteklerine gökkuşağını hiç sermeyecekti,

Yıldızları bırakmadı avuçlarına…

Uyuşan bedeni, hissiz çırılçıplak,

Çığlığında zayıf düşen kadın.

Yutkunamıyor, acıydı aşk,

Yaşamı öğreniyordu kadın…

Sever gibi değmişti elleri,

Sessiz  sahil akşamlarında,

Bekler gibi deniz gözleri,

Alınmış intikam tadında…

Bilmiyordu ki küçük kadın,

Anlardı belki de adam.

Tek kalan soru aklında,

Mutlu edecek miydi intikam.