Bülbüle Mektup

Artan inleyişlerle yığma kasideleri,

Bağlarımın esrârı, tek tek büzülür sonra.

Güllere vuslatı yak, yakma acı gurbeti;

Meltemlerin maksadı esip dursun bu sabah.

Solmasın şafakların kızaran kor telleri,

Dildârlarım durmadan toplasınlar lâleler.

Bağbanlarım yaş döküp ağlamasın seherde,

İnlet neyin sırrıyla, inlet sûzinakları.

Ey bülbülüm sevdâ dök, kurutma dudakları!

Yüreğimin önüne indirme perdeleri,

Mevsimlerin efsunu tek tek çözülür sonra.

Bahçeme nurları yık, yıkma acı hasreti,

Neylerimin sırrıyla yanıp dursun kor segâh.

Erimesin bağrımda Mecnun'umun çölleri,

Güller aşk ikliminde toplasınlar jaleler.

Bağbanlarım yaş döküp ağlamasın seherde,

İnlet neyin sırrıyla, inlet sûzinakları.

Ey bülbülüm sevdâ dök, kurutma dudakları!

Sâkilere döktürtme zehirli bâdeleri,

Sevdâların güftesi tek tek üzülür sonra.

Döşüne yıldızlar tak, takma acı nefreti,

Uzayan susuzluğa, kanıp dursun girizgâh.

Seninle arşa değsin âşıkların dilleri,

Sükût etme bu gece, koparttır sen nâleler.

Bağbanlarım yaş döküp ağlamasın seherde,

İnlet neyin sırrıyla, inlet sûzinakları.

Ey bülbülüm sevdâ dök, kurutma dudakları!

Kışların mâtemiyle bozdurma dîdeleri,

Hülyâların bestesi tek tek ezilir sonra.

Kalbine mehtâbı çak, çakma kor melâneti,

Sazların mızrâbında yanıp dursun bin yegâh.

Gelmesin üzerine takvimlerin selleri,

Kanadının ucunda uyandır sen şûleler.

Bağbanlarım yaş döküp ağlamasın seherde,

İnlet neyin sırrıyla, inlet sûzinakları.

Ey bülbülüm sevdâ dök, kurutma dudakları!