Layezal

Ben seni bilmeden sevdim
Bir hayal kadar sessiz
Parmak uçlarınla yürümüşsün kalbimde
Duymadım sesini
Gelip geçtiğin rüzgârların.

                                                                                   
Yabancı bir akşamdı  gözlerin
Tanımıyordum rengini,
Bakışlarında titreyen revnakların.
Bundan dı ihtimal pervasızlığım.

Gülümseyişlerine sırdaş olduğum dudakların
Bilmeseydi eğer adımı
Sesinde ki şiire dokunmaktan hep korkacaktım.

 
Terkedilmiş umutlar gibi muhtezin ve dargın
Uzak bir ihtimalin son durağındaydım
Bir gün ,
Firar edip gözlerimden bir âhın
Ruhunda ki  güllere dokunacağını anlayamadım.

Bir intizarın nefesiyle yandı bütün kelimelerim
Ne Gel diyebildim sana
Ne de geri dönebildim  kaybettiğim topraklara.

Lâyezal...
Azabı sevgili günahım.

Kalplerinde bir ölümü olsaydı  eğer 
Bütün umutlarımı  toprağa gömer
Ve son kez bakıp gözlerine
Bu muttasıl yangında erisin diye ruhum
Aşktan ve nefretten başka
Bildiğim her şeyi  unuturdum.

Mustafa Kemal Serhatlı.

21 05 012