Yorgun Gönlüm

Bu gün bir durgunluk var gönlümde

Zamanın hangi sensizlik  dilimindeyim?

Hatırlamıyorum.

Saatler çoktan bizli dakikalarda durmuş

Ay sabitlenmiş denize.

Yakamozlar sus pus olmuş kıpırdamıyor

Sandalcı ürkek; asılmıyor küreklere.

Ne bir söz ne teselli,

Artık kar etmiyor bu yorgun yüreklere.

Hayli  zaman geçmiş,

Değişmiş her şey birer birer,

Kimsesiz kuşlar yuva yapmış terk edilmiş sahillere

Lodos da,  uğramıyor artık  ‘o’ yerlere.

Bir ayaza gömülmüş gibi yüreğim,

Sırt çevirmiş yeni sevgilere,

Oysa ben vaktinden çok önce geliştim sana

Kum saati bozulmuş,

Akıp gitmiyor öylece duruyor zaman.

Kaçıp gitsem diyorum,ama korkuyorum!

Sonra yakama yapışır, hesap sorar sevdam.

En iyi bildiğimiz şey kavuşmak diyorduk sevmelere.

Oysa  biziz şimdi ayrılan.

Bu gün bir durgunluk var bu şehirde,

Arnavut kaldırımlarında ayak izlerin de silinmiş

Yaprak kıpırdamıyor her şey sessiz…

Yıldızlara da kayıp gidiyor,şafaktan habersiz.

Şen kahkahalar duyulmuyor

Lal olmuş sanki şakıyan diller.

Şair yazmıyor artık kırılmış bütün kalemler.

Gözler ağlamaklı bir matem havası yaşıyor,

Şimdi çok yorgun bu gönüller.

Gamze YAĞMUR

02.05.2012