Edebiyat ve Kültür Platformu
Tün
Gecenin gözlerinde kasvet
toprağın ıslak yüzünde ayın puslu şafkı
içimde bir harp gibi uğuldayan geçmişin
keskin pençesiyle bir çıkış yolu bulduğu vakitler
Büyük bir kuvvetle göğsümü ezip
sönmüş acılarımı tetikleyen sessizlik
Bir zamanlar alabildiğine derin
alabildiğine lekesizdi gökyüzüm
şimdi, uçsuz bucaksız âlemde
kederden donup kalmış yıldızlar gibi…
Say ki
hayata yeniden tutunabilmek
ve bir yudum nefes alabilmek için göçenlerden
ellerimi toprağa gömüyorum… Musa
ruhum ömrümün arka bahçesinde
bir düşe uyanıyor zihnim
ölü canlar şehrinin kanatsız melekleri
gözlerime çekilen flu perdede
sabırla bekle
ki yüzümde solan yediverenler
bir nebze yeşersin vuslat sevinciyle…
Elbet güneş açacak
elbet sabahı kucaklayıp güneşi kana kana içecek
keder yüklü gamzelerim
en karanlık anındayım gecenin!
A.İlayda Beydemir
Tün başlıklı yazı hüzzam tarafından
02.06.2012 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.
