Gel

            GEL

Gül gibi dökülüp gazel olmadan

Çile gül benzini soldurmadan gel.

Ne kaldı şurada yaşanacak an

Ömür miadını doldurmadan gel.

Gün geçtikce kederlerim katlanır

Gam, kasavet yüreğimde toplanır

Hasret hançer, can evime saplanır

Sancı sol yanımı uldurmadan gel.

Tahammül tükendi yolun gözlerken

Yüzüm ışımıyor içim sızlarken

El ile gülmedim senle ağlarken

Can telaşa düşüp yıldırmadan gel.

Sırtına gelinlik, başına duvak

Ak ellere al kırmızı kına yak

Ela göz üstüne kara sürme çek

Kınayı elinde soldurmadan gel.

İş işten geçmeden vuslatı getir

Mihmanım ol, gönül köşküme otur

Bu garip Baycan’ı maksuda yetir

Umudu mahşere kaldırmadan gel.

Mehmet BAYCAN