Ahretlik

Ahretlik

Nefesinden üflemişti

Nefesime

O yüzden

Balçıkla yoğurup aşkı

Ol!

Dedim umutla

Olmadı

Kuldum

Lütfuna

O zaman

Açıp ruhumun semazenini

Ahretlik istedim

Kulluk aşinalığımda

Özünde

Dur dedi

Ne dünyalık

Ne de ahretlik

Haram kılındı sana aşk

Ve

Dünyada olamayan

o aşk ki;

Olamaz cennetimizde

Şimdi

Taşıyıp

Yüreğinin harında ateşini

Eksik yanlarınla var

Kendi cehennemine

Orada

Yan

Sonsuza dek

Unutma

Araf’tan öte yasak sana

Yasağın korkusuyla

Kavuşamadı

Sel

Denize

Ve

Sona varamadı

Hiçbir düş

Gece örtüldü üstüme

Kulum

Vakitsiz ekilen

Gözyaşına…

Taylan KOÇ