Küs

Senin gibi hercai gelmez artık dünyaya,

Ne yaptın söylesene, şehrimde dudaklar küs!

Nehirleri ağlatıp katran serdin deryaya,

Ne yaptın söylesene, şehrimde ocaklar küs!

Öyle hicran verdin ki, içimde bitmez kahır,

Hislerime hüsranlar giriyor ağır ağır,

Şimdi sokaklarımda canlarım kör ve sağır,

Ne yaptın söylesene, şehrimde kulaklar küs!

Baharın neşesiyle tütmüyor yaylalarım,

Gönlümün otağına yaklaştı belalarım,

Öyle matem ördün ki, kurudu damlalarım,

Ne yaptın söylesene, şehrimde yanaklar küs!

Yerle yeksan olmuştu yaşattığım dilekler,

Gözler sükût etmişti, ağlıyordu yürekler,

Elemle kararmıştı bahçemdeki çiçekler,

Ne yaptın söylesene, şehrimde leylaklar küs!

Âşıklarım şaşırdı, sevdaya koşamıyor,

Meclisler yetim bugün, meşklerle taşamıyor,

Bacağım güçsüz kaldı, kâbusu aşamıyor,

Ne yaptın söylesene, şehrimde ayaklar küs!

Mersiyeler girmişti türkülerin ağına,

Azap kuşları geldi Pervane'nin çağına,

Meyletmiyor saadet güllerimin bağına,

Ne yaptın söylesene, şehrimde bozlaklar küs!