BENCE ŞİİRLER ;
Duyguların kelimelerle estetize edilmiş, nesnelleştirilmiş
bir dışa vurumu, bir BEN ültimatomudur. Muhatap genelde sevgili, zaman zaman
toplum ve pek nadiren doğa ve insanlıktır, ezcümle sadece HAYATA DAİRDİR.
Gerçek yaşanmışlıkların, yaşanılası umutların,
dizginlenemeyen özlemlerin, hataların, ikinci bir şans sorgulamalarının sanatla
buluştuğu mekandır şiirler.
Ortak bir tanımı yoktur, genel kalıplara
sığmaz, herkes için ayrı bir anlamı, ayrı
bir güzelliği, ayrı bir albenisi vardır.
Çok uluslu, çok kişilikli, çok etnik bir kimliğe sahiptir şiirler.
Yazmak rahatlatır, paylaşmak kendimizi iyi
hissettirir, beğenilmek onurlandırır, aynı düşünenlere tanık olmak rehabilite
eder ruhumuzu.
Bazen sevinçlerimize, bazen günahlarımıza yoldaş
aramanın insani bir haykırışı, insani bir itirafıdır şiirler.
BENCE YORUMLAR ;
Hal böyle olunca bu çerçevede üretilmiş bir
emeğe ben duyarsız kalamam, birkaç kelam ile geçiştiremem, bunu yapanlara da
ahkam kesmek zinhar haddim değildir, saygı duyarım, eleştirmem ve dahi kınamam.
Ama ben yapamam, ne kopyala yapıştır ne " hoş geldiniz, beş gittiniz, sefalar
getirdiniz, süper, harika .." vb. şekilde yorumlayamam.Hatta iddialı bir ifade
olmakla birlikte çoğu zaman kendi yazdığım şiirden daha çok önemserim yapacağım
yorumu. Karşımdaki insandır sanalda da olsa, eğri doğru iyi kötü yazmıştır bir
şekilde, göz nurunu akıtmıştır, geri beslemeleri merak etmektedir,
heyecanlıdır, umutludur ya da çok daha farklı bir halet-i ruhiyededir. Sonuç
itibariyle bu emek paylaşım amacıyla görücüye çıkmış konumdadır ve üslubu ile
mütenasip bir karşılığı ziyadesiyle hak etmektedir. Üstelik bila bedel sosyal
olanaklar çerçevesinde servis edilmiştir bu sanatsal icraat. Önemli bir
toplantıda ya da ders çalışıyormuşcasına benzer bir ahlaki sorumluluk ciddiyeti
ile okurum yazılanı, anlamaya özümsemeye itina gösteririm, nihayetinde
görüşlerimi arz ederim.
Arkadaşım belki çok zor günler geçiriyordur,
benim de benzeri aşamalardan geçtiğimi, kendi duygularını paylaştığımı ve nasıl
da aştığımı yazışım kendisine farklı bir vizyon kazandırabilir, resime başka
bir cepheden bakmasını sağlayabilir, ayrılmaktan vaz geçebilir, boşanmayabilir,
ukalalık yaptığımı da düşünebilir, caf caf fenomeni ile etkili yoruma ve
popülizme oynadığımı da düşünebilir bilemem ama bilmek durumunda da değilim,
böyle bir lüksüm olduğunu ne varsayarım ve ne de düşünürüm. Hadi hiç bilmeden
olumlu bir katkı sağlarzam, hadi hayata bakışına bir milim olumluluk
katabilirsem, hadi hasbel kader pozitif katma değer yaratabilirsem niyetiyle
yaparım yorumumu, açıkçası sonucunu da fazlaca önemsemem zira hesapsızca
yazarım, bir iyilik katkım olursa da bilirim ki o iyilik döner dolaşır bir
başka noktadan benim hayatıma nüfuz eder. Yazdığım her kelimede bu duyarlılıkla
hareket ederim ve bunu insan olmamın bir gereği addederim, sosyal
sorumluluğumun olmaz ise olmazı olarak görürüm. Abarttığımı düşünenler olabilir
elbette ama karşımdaki insan ve insanın düşünsel çıktıları, geçiştiremem,
geçiştirdikçe gün gelir ben de geçiştirilmeye başlanırım.
Şahsımın meseleye bakış açısı budur ve yazma
ihtiyacı hissettim zira bazı yorumlarımın geri dönüşünde " ne gerek var bunca
abartıya…caf caflı " vb gibi geri bildirimler aldım ki dostlar kendi
zaviyelerinden haklı bir sebep geliştirmiş olabilirler, saygı duyarım.
Yorumların ayna benlik yönü de çok güçlüdür,
fikirlerinizi test etme olanağı tanıyarak kendinizi daha iyi keşfetmenize de
katkı sağlar, kimler sizinle aynı düşünceleri paylaşıyordur ve neden, kimler
paylaşmıyordur ve neden.. Muazzam bir sosyal psikolojik seans, hem ücretsiz, hem
kendini bilen değerli kalemler ve hem de süreklilik arz ediyor, nedenselliği
var, mantıksal çerçevesi var, daha ne olsun ki __
Şiir, yazı ve yorumlarda sıklıkla buluşmak
dileğiyle,
Saygılarımı sunarım,
Mehmet Çağatay Ünlütürk
