"nar-ı Sevdam"

bir keşmekeş girdabında dûçar düştüm

gark etti aşkına felek beni nar-ı sevdana

firkatin gönül gülşenimde bırakmadı ezharı

esrarı budur bendeki ruh-u hâletin

tahayyül edemem zaten visali

afitaba yaklaşmaktır onun misali

zira yaklaştıkça yanarım, kül olurum

arzuhalim hâlet-i cehennem nümün

meşkûrumdan acep memnun mudur yâr

ağyarın elinde kalmış o güzel yâr

serencamım işte budur namütenahi ıstırap

maslubum yâr-i destin hicranında…


Müfteilün / müfteilün / müfteilün / müfteilün