Bir Deli Olabilseydim

BİR DELİ OLABİLSEYDİM...
Kendi kendine yetmeye çalışırken,başkasına bırakacak birşeyi kalmayan,tekdüze çarpan bir kalbe hamallık yapan, heyecanını yitirmiş ruhların yaşadığı ıssız kent...Her birinde yaşanmış farklı duyguların hatıralarını barındıran,sessiz adımlar taşlarına sinerken, görünmeyen bir çift göz tarafından izlendiği hissini veren donuk bakışlı sokaklar...Duvarlarına sıvanmış kederin verdiği ağırlığı taşıyamayacak kadar yorgun ve bitkin ama yine de sırlarını saklamya çalışan vakur duruşlu evler...
Her kentin kendine has bir kokusu vardır;bu sokaklarda hüznün koktuğu gibi.İnsan ve hüzün...Bu ayrılmaz ikili,can çekişen kentin havasına karışıyor ve hüzünlü ölümler gibi kokuyor.Kentin dışardan görünümü,usta bir ressamın,kasvetli kentin ötesi olmayan bir anına dokunuşunun,dağların eteğine asılmış bir tablosu gibi.
Bu ölü kente,ne heyecanını yitirmiş bedenlere ait küçük masum ama donuk bakışlı çocuklar,ne ilginç hikayeleri kendine azık edip yolu bu kente düşen esrarengiz yolcular,ne de insan yüzüne hasret kalıp,çalıp çırpma bahanesiyle dağdan inen eşkiyalar can verebilirler.
Lakin, aşkından biçare olmuş,uğrunda ölümü bile göze aldığı sevdiğinin adını yana yakıla diline dolamış,ona bu sevgiyi layık görmeyenlerin ayakları altında ezilmiş,yaşamın anlamından bihaber, içi geçmiş insanlar tarafından hor görülüp,aşağılanmış,hatta çocukların ''deli,deli'' diye bağırışlarıyla alay edilip taş yağmuruna tutulmuş,anlayışdan yoksun bu insancıklardan saklanmak için sevgisini yastık,acılarını yorgan yapıp başına kadar çekmiş,her köyün bir delisi vardır tabirini doğrulayan, bütün acımasızlığına rağmen bu kent için halisane bir kalple avuçlarını semaya açan bir nefes de yok değildi.
Yarin gönlünü köprü yapıp koyulmuş Yüce yaratıcısının yoluna.Kentin sokaklarında koştururken, güneş ışıkları hüzme gibi düşer ardı sıra,çıplak ayaklarıyla bastığı taşlar yeşerir,havadaki o ağır koku bir nebze olsun azalır ve bir nefeslik can gelir kente.Kendini akıllı zanneden bu gaflet içindeki insanlar da, ancak bu saf bakışlı,temiz yürekli meczubun, semaya açtığı avuçlarına dökülen rahmet sayesinde dünyadan nasiplenebildiklerinden habersiz...
...
Bir deli gözüyle bakabilsem sana eyy hayat,gamsız,kedersiz,telaşsız geçsem dünyadan...
Bir deli yüreğiyle sevebilsem seni Ey Yar,öteden beri gelmiş geçmiş en deruni aşk ile...
Bir deli olabilseydim Ey Yüceler Yücesi ,senin yolunda...