Tükeniş

Anlatamadım...

Yoğun bir sisti hislerim.

Ve aşkım, çapa atması gibiydi bu sis içinde

Yalnız ve yorgun bir geminin.

Özlemin tutsak etti beni

Sana yenik düşen duygularıma.

Sevmekse hiç marifet değildi

Elimdeki bu acılarla.

Ne çare, batıyorum.

Anlayamadım...

Yarınlara sarılarak geçerken günler

Bugünü göremedim.

Acıyla uyanmaktı uykudan

Seni sensiz yaşamaya çalışmak.

Zamansızdı her yokluk gibi yokluğun.

Ve musallat ettim kalbime

Ellerimle bu özlemi.

Ne çare, yanıyorum.

Anlaşamadım...

Sensizlikle, yokluğunla

Çaresizliğim bana aitti

Aşkım ise sana…

Şimdi önümde boş bir kadeh

İçinde zehir misali yokluğun, içime akıttığım.

Ve mecalim kalmadı artık

Elimdeki hiçliği taşımaya.

Ne çare, ölüyorum.