İçin Derinliğinde

için derinliğinde özlediğin günlerle

tıkandığın zamanı unutamadığısın

buz gibi ayran özü serinliğinle için

donatamadığısın üzüledurduğu an

ateş düştüyse tene sürer gider acısı

uykuları bölünür yalnızlığı ortanda

sancısı gözyaşınla akar duruluğuna

dolacaktı gününe dağıtsa kuşkuları

curanın telindeydi ciğerine tınlayan

düşlerine uyusun yokluğuna uyanıp

sevgi körü körüne elindeydi yaranın

boyanıp allığına üşüyorken şimdilik

umarı olmalıydı çekilen derdinin de

zaman en iyisiydi unutunca geçerdi

çekilesi çileden belki ömrün kumarı

göçerdi özü yumup kendiliğine ırak

ozan efem üstüne alınmadan birine

türküsünü söylerdi curasını çalarken

irine dolmadığın yaradan dağılır hiç

yüreği dingildesin neylerdi ürküsünü

090712denizligülceçaprazlama