(0 oy)

Üşüyen Karanfilim

Sen yokken estim
Kasırga olup,
Kucakladım yalnızlığı.
Kulaç attım sana doğru,
Set çekti önüme
Yakamoz'un kızıllığı.
Savurdum küllerini
Ta uzaklara,
Uzak denizlerin kıyılarına...
Korkularımı yendim de,
Gittim üstüne üstüne.
Korkmuyorum artık, gelse de,
Belalı sevdalar üstüme.
Mühür basar,
Mil çekerim
Gözlerinin üstüne.

Sen yokken bakmadım ardıma
Ne bir kadına...
Hep yürüdüm sana doğru.
Ama
Bir kez bile duymadın,
Kulak tıkadın feryadıma.
Oysa gümüş şiirler yazmıştım!
Yüreğimde...
Sustum!
Sen yoksun diye.
Bir gelsen
Sarsan,
Halimi, hat'rımı
Sorsan,
Beni
Ölümcül düşlerimden kurtarsan.
Vermez miydim ömrümü ömrüne
Geçmez miydim bu candan,
Nem varsa her şeyden
Koymaz mıydım önüne.

Sen yokken üşüdüm
Üşüdü karanfilim
Sevdanın ayazında.
Maniler söyledim
Karac' oğlan sazında...
Vurgun yedim sevgili.
Deme o da neymiş.
Düşün ki;
Bozguna uğramış bir milletin,
Surlarından bayrağı inmiş.

Hala seni bekliyorum
Gönlümün kuytularında.
Üşüyen karanfilim
Olsa da,
Buruşan parmaklarımda
Hala,
Hala ismin var sevgilim,
Öptüğün dudaklarımda...

08 Temmuz 2012 Pazar

Sitede Önceki / Sonraki

Yazarın Önceki / Sonraki

Üşüyen Karanfilim başlıklı yazı dides57 tarafından 10.07.2012 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir. İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.

Oylama

0 (0 oy)

Yorumlar 1
Yorum Yaz
Tebrikler
Beğenenler
Popüler Yazıları

Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

Son Yazıları

Üşüyen Karanfilim

Üşüyen Karanfilim

Giriş Yap

Şifremi Unuttum