Toprağın Yetimleri

Toprak anaya emanet yetimlerdik

Fırat’ın kıyısında

Töre korkaklığına asılıydı gençliğimiz

 

Uzun boylu

Gölgeler gelip geçerdi üzerimizden

Gölgeler karanlığı severdi

 

İki damla tuz toplamıydı keder

Ardımızda hazır

İhanet örgütçülerinin çıkınında

 

Bizse yalnızca

Portakal ağaçlarını düşlerdik

Bir de denizi

Denizin dalgasından yansırdı

Aslının suretinden sızan

Kerem düşleri

Yüzümüzün Yusuf yanına

 

Bazen yakardık koskoca bir kenti

Bazen 

Yalnızca içindeki kimliksizleri

Göğe duvar oluncaya dek dumanları

 

Oysa en çok

Coğrafyamız yanardı

Ve

Biz sınanırdık ateşlerinde

Bilirdik ki;

Hiç kırılmazdı ömrümüzün kabuğu

Çünkü

Üvey evlatlardık

Hâbil ile kâbil’den beri 

 

Taylan KOÇ