Cennet Kuşu

Cennet kuşu…

 

 

Tezatın teknesinde kardı

Şeffaf bulutları

Gölgesi uzun yalnızlığa

 

Ki;

Yalnızlığın hamuru topraktandı

 

Olsaydı damarları

Kan serilip içine

Donacaktı

Damarlarını aradı

Damarları yoktu

 

Akıl kendisiyle sınırlıydı

Sezgisi olmayanın

Ne azdı

Ne de çoktu

 

Ve sesi

Ancak

Tek kurşun kadardı

Attı ve sustu

 

Karınca ayaklarıyla

Mavi bir hüzün geldi suyUMA

Saçlarının arasında durdu

 

Uzaktan huzursuz bir cennet kuşu havalandı

Büyüdü

Kıvrıldı

Yok oldu

 

Ellerinde kaldı kanat izi

 

Her aşk

Kendi kınında güzel kokardı

 

Su düş/tü avuçlarından

Tenim

 Suda yandı……

 

Taylan KOÇ