Yalnızsın Ben Gibi

Nasıl da mutsuzsun dökülen yapraklar arasında. 

Görmesinler bilmesinler istersin,
bilmesinler  yalnızlığını.

Suskunsundur… 
Ne yapsan nafile, 
işte; saklayamadın gün gibi aşikarsın orada.
İkimizde biliriz ki 
Ahde vefa kalmamıştır dostlarda. 
Derin çizgiler doldursa da asırlık gövdeni, 
kahredersin bu yalnızlığına.. 

Sen de ben gibisin
Bir mevsim hayat dolu, şen şakrak, 
Bir mevsim hazan çöker üzerine 
Sararıp dökülürsün 
Tek tek. 

Kim bilir? 
Ne söylenmemiş sözler ne kahkahalar saklıdır 
Kırık tahtaların arasın da, 
Ne umutlar sararmıştır 
İmkansızlıklar deryasın da, 
Düşündükçe 
Dalar gider gözlerin 
Tanımadığın başka yalnızlıklara. 

Kaç delikanlı buluştu sevdalısıyla 
Kaç masum göz yaşları döküldü 
Kırık tahtalarının arasına.
Elinden bir şey gelmedi 
sustun… 
İstemesen de şahit oldun ayrılmalarına. 

Şimdi de ben geldim sana 
Bak! hazan yaprakları döküldü 
ayaklarımın yanına 
Yürüsem ezilecek, 
Kalsam beni kahredecek. 
Aldırma sen bana 
Alıştım; 
Soğuk ve ıssız mevsimlerde, 
 yalnız yaşamaya






Gamze YAĞMUR