Nurlu Segah Olsaydım

Yollarıma getirdim zamanın serkeşini,

Yüreğe zerk etmedim bülbülün ateşini,

Talan ettim hızlıca seherin ateşini,

Keşke yanan neyimde nurlu segâh olsaydım;

Sabahın seherinde gönüllere dolsaydım!

Kalbimde öldürmedim hâr yüklü fikirleri,

Sakim câma doldurmaz yandığım iksirleri,

Süveydam öksüz kaldı, yakmıyor zikirleri,

Keşke yanan neyimde nurlu segâh olsaydım;

İçimden zehri atıp aydınlığı bulsaydım!

Kalem umut alsa da hüzün yükler heceler,

Âlemim zerk ediyor katran dolu geceler,

Şehrime süzülüyor anlamsız eğlenceler,

Keşke yanan neyimde nurlu segâh olsaydım;

Ağlayan canlarıma dermanları salsaydım!

Itrilerim getirmez eşsiz semaileri,

Galiplerim hicranla yakar mesnevileri,

Yahyalarım şaşırmış, serer hercaileri,

Keşke yanan neyimde nurlu segâh olsaydım;

Yaktığım kor hevesle meclislerde kalsaydım!

Pervane arzularla umuda koşamıyor,

Dillere yığdırılan isyanı aşamıyor,

Fasla güller gelse de coştukça coşamıyor,

Keşke yanan neyimde nurlu segâh olsaydım;

Sığlıklarda kalmayıp enginlere dalsaydım!