1999 Ağustos Gecesi

Sallandı birden bire yatakta iken ben,
Ta derinden gelen bir kuvvet idi bu.
Çıktım dışarıya çığlık çığlığa millet,
Biri babasına ağlıyor,diğeri kardeşine.

Yek vücud olduk sallantıyla birlikte,
Aradık eşi dostu kurtarırdık belkide.
Kimi diyor "Annecim!" kimi diyor "Ayselim"
Kimi ağlıyor derinlerde yatan abisine.

Nasıl bir afetti bu dayanılmaz gücü var,
Sokaklarda insanlar kıvrım büküm geziyorlar.
Japonya'dan insanlar geldi halka yardıma,
Derinlerde yatan küçük kalpli insanlar.

Görüyordum doğanın bu zehir saçışını,
Sanki bir düşman gibi vurupta kaçışını.
İnsanların bağırarak ağlayan hıçkırışını,
Duymayan sağır kalmaz kaderlerine.

Zamanında insanlar gülüp oynarlar iken,
Tan vakti ağarmadan bağırır ağlar oldu.
Bilmiyordu oysaki güneşi görmeyecekti,
Son güneş batışını izleyememişti.